Sześć najczęstszych nieporozumień dotyczących pracy zespołowej.

W 2011 r. Prof. J. Richard Hackman, profesor psychologii społecznej i organizacyjnej z Edgar Pierce na Harvard University, napisał artykuł zawierający „Sześć najczęstszych nieporozumień dotyczących pracy zespołowej”

Przyjrzyjmy się jego odkryciu raz jeszcze i zbadajmy je nieco bardziej szczegółowo z perspektywy Belbina.

Mit nr 1: Harmonia pomaga.
Hackman odkrył, że brak zgodności może być dla zespołu dobry, o ile dyskusja jest odpowiednio moderowana i koncentruje się na celach zespołu.
Zgadzamy się! W ramach Ról Zespołowych również twierdzimy, że może łatwiej pracować z tymi, którzy mają podobne role do siebie, ale praca taka może to nie być aż tak skuteczna. Zrównoważony zespół pod względem różnych zachowań dostarczy bardziej zróżnicowanych punktów widzenia, a wynik prawdopodobnie będzie lepszy.

Mit nr 2: Wprowadź nowych ludzi.
Chociaż można założyć, że mieszanie różnych koncepcji i osób przyniesie świeże pomysły i energię, stwierdzono, że im dłużej grupa pozostaje razem, tym lepsze ma osiągi.
W Belbin, nasze podejście jest takie, że im dłużej jesteśmy ze sobą nawzajem, tym większa szansa, aby zrozumieć jaki styl pracy preferujemy. Zachowanie można obserwować – i do pewnego stopnia przewidzieć – dlatego czujemy się dobrze, gdy wiemy, którymi Rolami Zespołowymi mamy do czynienia, aby jak najlepiej wykorzystać nasze wspólne relacje.

Mit nr 3: Większy zespół = lepszy zespół.
Hackman stwierdził, że nadmierna wielkość to „jedna z najczęstszych – a także jedna z najgorszych – przeszkód w skutecznej współpracy”. Zauważył, że doprowadziło to do zamieszania i oznaczało, że potrzeba więcej wysiłku, aby koordynować zadania.
Zgadzamy się – rozmiar ma znaczenie! Idealnym rozmiarem zespołu Dr Belbina jest cztery. Umożliwia to każdemu nawiązanie ścisłej współpracy z innymi osobami w zespole. Liczby parzyste oznaczają, że do podejmowania decyzji potrzebny jest konsensus. Posiadanie sześciu osób w grupie nie jest katastrofą, ale kiedy liczba zaczyna się rozwijać do ośmiu, dziesięciu, dwunastu, ludzie zaczną się czuć zbędni i mniej zaangażowani.

Mit nr 4: Technologia zastąpiła potrzebę komunikacji twarzą w twarz.
Według badań, zespoły pracujące zdalnie były w znacznej mniej skuteczne. Jako niezbędne minimum mówi się o wspólnym spotkaniu na początku projektu, w połowie pracy oraz ponownie, gdy projekt ma się ku końcowi.
Często słyszymy pytania „Czy Belbin działa w pracy z zespołami zdalnymi?” Oczywiście w dobie globalizacji i pracy zdalnej będzie on coraz bardziej powszechny. Podczas pracy ze zdalnymi zespołami zalecamy, aby każdy miał okazję spotkać się przynajmniej raz, twarzą w twarz. Nieporozumienia są powszechne w kontaktach z ludźmi za pośrednictwem telefonu lub poczty elektronicznej, a posiadanie tego „realnego” połączenia pomaga zapewnić jasny kontekst. Czas „socjalny” przez Skype może również działać cuda.

Mit nr 5: To wszystko sprowadza się do lidera.
Choć liderzy są istotną częścią zespołu, to nawet ważniejsze jest to, aby wypracować zespołowe modele wspierania się, współpracy i pomagania sobie nawzajem w zarządzaniu sobą i zadaniami. To są warunki konieczne dla osiągnięcia sukcesu.
Zawsze twierdziliśmy, że jednym z kluczowych elementów małych, dobrze wyważonych zespołów jest to, że przywództwo jest przekazywane pomiędzy osobami. Praca zespołowa wymaga poczucia wspólnoty i zaufania, które powinno pochodzić od wewnątrz, a nie od „władzy wyższej”.

Mit nr 6: Praca zespołowa magicznie „zadziewa się”.
Połącz ze sobą utalentowanych ludzi i daj im ogólną wiedzę o tym, co jest potrzebne, a potem niech wszystko samo się wydarzy – dograją szczegóły we własnym gronie. Dr Belbin w swoich badaniach tworzył zespoły nazywane „Apollo”. Były to zespoły osób o profilu wysoce inteligentnym zarówno w kwestiach zdolności akademickich, jak i poznawczych. Zespoły te, paradoksalnie nie gwarantowały sukcesu.

Wszyscy wiemy, że trzeba podjąć wysiłek, aby stworzyć warunki niezbędne do osiągnięcia sukcesu, a mianowicie, aby uzyskać dobrze zazębiające się tryby Ról Zespołowych. Przy projektowaniu zespołu ważne jest, aby zastanowić się nad tym, co zespół ma robić i jakie zachowania mogą być wymagane na każdym etapie.

Jak stwierdza Meredith Belbin
„Nie wystarczy umieścić kilka osób razem i spodziewać się, że będą pracować jako zespół”

Tak więc, pomimo pewnej odległość pomiędzy USA a UK i pewnego nastawienia kulturowego, istnieje wiele synergii między prof. J. Richardem Hackmanem a dr R. Meredithem Belbinem. A jeśli dwa wielkie umysły dojdą do tych samych wniosków, być może po prostu może to być prawdziwe?

Jesteś zainteresowany poprawą poziomu zarządzania Twoich zespołów i indywidualnych pracowników? Jesteśmy do dyspozycji. Daj nam znać i wspólnie z Belbinem poprawmy osiągi Twoich zespołów!

Zespół Belbin Polska