Trochę o mnie, trochę  o Tobie – Raport Relacji.

Istnieje wiele narzędzi, które pomagają zwiększyć efektywność jednostek i zespołów, ale co z ludźmi pracującymi w parach? Organizacje coraz częściej dostrzegają zalety pracy dwójkami. Na przykład w technologii „par programujących”, pracują ze sobą dwaj programiści. Jeden („kierowca”) piszący kod, drugi („nawigator”) przeglądający kod i zwracający uwagę na ogólny kierunek pracy. W kategoriach Ról Zespołowych Belbina pozwala to „kierowcy” podejmować rolę Specjalisty i Implementera podczas  gdy „nawigator” pełni rolę Koordynatora, Ewaluatora oraz Perfekcjonisty. Praca w parach pozwala na dzielenie się odpowiedzialnością bez nakładania się kompetencji lub pogarszania ogólnego oglądu zbyt dużą liczbą punktów widzenia. Ponadto, niekiedy osoba może nie być pewna siebie podczas spotkań z większym zespołem, natomiast w parze, w której ściśle współpracuje może poczuć się bardziej pewnie.

Więc jak dobierać ludzi w pary? Belbin opracował Raport specjalnie zaprojektowany do analizowania stosunków pracy między dwoma osobami. Oczywiście istnieje wiele innych czynników, które mogą wchodzić w grę, ale w Raporcie Relacji przedstawiono pewne wstępne pomysły, a także punkty które można przedyskutować. Mówiąc ogólnie, należy rozważyć cztery obszary, są to:

Komplementarność … do pewnego momentu
Biorąc pod uwagę, że dążymy do uzyskania równowagi w Rolach Zespołowych, możemy założyć, że optymalne powiązanie będzie dotyczyło osób z odmiennymi preferencjami (Rolami Zespołowymi). Aby jednak zintegrować się ze sobą nawzajem i dobrze współpracować, należy także posiadać pewne Role na podobnym poziomie, tak aby styl pracy i podejście każdej osoby nie były całkowicie obce.

Współczynnik pokrycia
Role Zespołowe można pogrupować w trzy kategorie: role społeczne (KO, PZ, DZ); Role zadaniowe (PER, IMP, LOK) i intelektualne (EW, KR, SP). Ważne jest, aby te obszary były objęte jedną lub dwiema Rolami spośród osób z pary tak, aby zapewnić holistyczne podejście do każdego projektu. Jednak i w tym przypadku warto, aby pewne cechy były wspólne dla obu osób tak, aby nie wywołać poczucia alienacji.

„Zbyt wiele kucharek”
Tak samo ważne jest, aby z jednej strony unikać braków w funkcji zespołu oraz z drugiej strony aby dana para nie miała zbyt wielu wspólnych Ról Zespołowych. W takim przypadku osoby mogą stać się mocno konkurujące w stosunku do tych obszarów, z których korzystają, przy jednoczesnym unikaniu mniej preferowanych stylów pracy.

Hierarchiczne relacje
Raport Relacji uwzględnia również relacje hierarchiczne. Kombinacja Ról Zespołowych, która działa dobrze dla dwóch kolegów, może nie być tak skuteczna, jeśli jedna z osób jest przełożonym. W takim przypadku mamy do czynienia z innym podziałem odpowiedzialności. Dodatkowo, Role Zespołowe nie są symetryczne. Innymi słowy, biorąc pod uwagę preferencje Ról Zespołowych, mogą istnieć takie kombinacje, które działają lepiej w momencie, kiedy osoba A zarządza osobą B, a nie odwrotnie.

W tym przykładzie Czerwony Kapturek jest kierownikiem Pana Gajowego. Komentarz wskazuje, że:
• Podzielają skłonność do Ról Socjalnych, co oznacza, że oboje przejawiają podobny styl pracy. Warto zauważyć, że dobrze uzupełniają się w zakresie Ról Zadaniowych tj. Perfekcjonista i Lokomotywa, ale brakuje im Roli Implementera. Role Intelektualne nie są natomiast szczególnie widoczne.
• Czerwony Kapturek ma wyższy wskaźnik Koordynatora (KO), a Pan Gajowy preferuje pracę Duszy Zespołu (DZ). Jako menedżer, Czerwony Kapturek jest identyfikowana jako przełożona zdolna do zapewnienia wsparcia i poczucia celu dla Pana Gajowego. Jest to komentarz na podstawie relacji hierarchicznej i nie pojawiłby się on w momencie, gdyby to Pan Gajowy byłby wskazany jako szef Czerwonego Kapturka.
• Wreszcie, raport komentuje interakcje Czerwonego Kapturka jako Lokomotywy (LOK) i Pana Gajowego jako Poszukiwacza Źródeł – te dwie role, świetnie ze sobą współpracują i uzupełniają się nawzajem.

W tym przykładzie Mama Czerwonego Kapturka i Pan Gajowy są kolegami. Komentarz wskazuje
że:
• Mogą sprawiać wrażenie pary nieco „zorientowanej do wewnątrz organizacji”, ze względu na połączenie ich najmocniejszych Ról: Specjalisty (SP) i  Duszy Zespołu (DZ). Jednakże takie prawdopodobieństwo może zostać złagodzone przez tendencje do poszukiwania źródeł u Pan Gajowego.
• Mają przeciwstawne drugie z Ról Zespołowych to jest Poszukiwacz Źródeł i Perfekcjonista. Może to oznaczać trudności w identyfikowaniu wzajemnych priorytetów. Warto jednak zauważyć, że Pan Gajowy również posiada bardzo mocno zarysowaną rolę Perfekcjonisty więc konflikt drugich Ról może nie wystąpić.
• Ogólnie relacja ta uwzględnia większość Ról Zespołowych i posiada tylko jedną ewentualną dublującą się Rolę – Perfekcjonisty. Można zatem uznać, że będzie to relacja bardzo skuteczna w działaniu.