Czy Twój zespół mówi językiem współpracy?
Otrzymujesz Raport Belbina, poznajesz swoje naturalne predyspozycje, dowiadujesz się, kim jesteś (Kreatorem, Poszukiwaczem Źródeł, itd.) a potem mówisz o tym wszystkim w zespole i trzymasz się zadań, które do Ciebie pasują. I to by było na tyle, prawda?
Nie do końca.
W Belbinie niechętnie mówimy, że ktoś „jest” jedną konkretną rolą. Po pierwsze, każdy z nas ma zwykle dwie lub trzy preferowane Role Zespołowe, które razem kształtują nasze zachowania, tworząc unikalny „odcisk palca” ról, a nie jedną szufladkę.
Po drugie, Role Zespołowe Belbina opisują nie tylko nasze zachowania, ale też sposób, w jaki podchodzimy do pracy i współpracy. A współgranie tych dwóch wymiarów bywa ciekawe i złożone, bo rzadko możemy stale grać wyłącznie swoimi mocnymi stronami. W praktyce często stajemy przed szansami (i wyzwaniami) by wyjść poza nasze preferowane zachowania.
W czasach, gdy wielu z nas pracuje zdalnie i zmaga się z dodatkowymi stresorami, nietrudno o nieporozumienia: klarowność jest ważniejsza niż kiedykolwiek.
Jak więc wykorzystać Role Zespołowe do definiowania i delegowania zadań oraz odpowiedzialności? Oto nasz przewodnik, pokazujący jak opisywać pracę językiem Ról Zespołowych Belbina tak, jak robi to wiele zespołów na całym świecie!
„Myślę, że potrzebujemy tu Ewaluatora”
To zdanie często można usłyszeć to pod koniec fazy generowania pomysłów, gdy pojawiło się już sporo wkładu od Kreatora, a zespół ma pokusę, by ruszyć do przodu z jedną, najbardziej optymalną koncepcją. Zaangażowanie Ewaluatora to sposób na stworzenie oddechu między ideą a wdrożeniem, bo potrzebna jest rozważna, logiczna analiza, by dopilnować, że każdy skutek został rozważony, zanim ulegniemy urokowi najbardziej chwytliwej propozycji.
„Przejrzyj to proszę okiem Perfekcjonisty”
Jeśli prosisz o ostateczny, perfekcjonistyczny szlif przy dokumencie lub projekcie, chodzi o sprawdzenie go pod kątem błędów i przeoczeń. Osoby z mocną rolą Perfekcjonisty wyłapują detale, które innym umykają, i pracują tak długo, jak trzeba, by dopiąć wszystko na ostatni guzik.
Ważne: taka prośba oznacza, że zadanie jest na finiszu. Oczekiwane są jedynie kosmetyczne poprawki, a nie ponowna ocena samego pomysłu czy strategii.
„Włączam tryb Koordynatora”
Uwaga: zwykle mówi to ktoś z mocną rolą Koordynatora. To ta osoba najtrafniej wskaże, czego potrzeba.
Najczęściej oznacza to, że zespół ugrzązł w pomysłach, procesach albo detalach i trzeba zrobić krok wstecz, zobaczyć całość.
Albo że wysiłki są rozproszone i nie prowadzą do jednego rezultatu. Trzeba zebrać wątki, doprecyzować cel i zsynchronizować działania.
„Potrzebujemy tu trybu Implementera”
Chodzi o uporządkowane, systematyczne działanie. Szczególnie tam, gdzie coś mogłoby się wymknąć spod radaru albo zmarnujemy wysiłek.
Wariant: „Zachowujemy się tu zbyt implementersko” może zostać wykorzystany gdy chęć domknięcia zadania przysłania sens zadania. Przykład: metodyczne „odhaczanie” kontaktów w arkuszu bez myślenia o zamierzonym rezultacie.
„Tu potrzebne jest podejście Specjalisty”
Rola Specjalisty to zamiłowanie do nauki i wchodzenie w temat naprawdę głęboko.
Jeśli idziemy tą ścieżką, potrzebna jest osoba, która autonomicznie zbada cały zakres tematu: skompiluje źródła, sformułuje wnioski i przedstawi czytelny raport.
Uwaga: taki research wymaga czasu, ponieważ tu liczy się rzetelność i pełne zanurzenie, nie szybkie „odhaczanie”.
„Włączmy teraz tryb Kreatora”
Tak zwykle mówimy na samym starcie projektu, kiedy gapimy się na pustą kartkę papieru, albo kiedy dotychczasowe sposoby zawiodły i w desperacji poszukujemy zupełnie świeżych pomysłów.
Osoby z wysoko rozwiniętą rolą Kreatora są bardzo twórcze i potrafią znaleźć rozwiązania, na które inni nie wpadli.
Ważne: To sygnał, że na tym etapie nie oceniamy pomysłów, po prostu je rzucamy.
„Jako Lokomotywa muszę przejąć ster”
Zespół bezładnie dryfuje a deadline szybko się zbliża. Ktoś musi pchnąć zespół do przodu i trzymać rękę na pulsie.
Uwaga: to rzadko inicjatywa reszty zespołu. Dopóki jest miło, nikt nie zauważa, że energia Lokomotywy jest właśnie tym brakującym elementem.
„Odpalmy tryb Poszukiwacza Źródeł”
Takie hasło zwykle pada z dużym entuzjazmem, zwłaszcza gdy w zespole jest więcej niż jeden Poszukiwacz Źródeł i wszyscy z wyraźnym entuzjazmem podchodzą do nowej perspektywy.
Chodzi o eksplorowanie, uruchamianie kontaktów i odkrywanie możliwości. Na tym etapie wyłączamy tymczasowo ryzyko, że silny Ewaluator natychmiast ściągnie nas z powrotem na ziemię.
„Podejdźmy do tego jak Dusza Zespołu”
Mówimy tak, gdy chcemy okazać ponadstandardowe wsparcie albo dać komuś kredyt zaufania.
Osoby z wysoko rozwiniętą rolą Duszy Zespołu są spostrzegawcze, dyplomatyczne i stawiają na dobre samopoczucie innych, szczególnie w zespole.
Taki komunikat zwykle kierujemy do osób, które nie mają tej roli wysoko, żeby przypomnieć, że ważne są także relacje i empatia.
Czy Wasz zespół potrzebuje wsparcia w komunikacji?
Skorzystaj z bezpłatnej konsultacji. Sprawdzimy, co Belbin może dla Was zrobić.
Chcesz dowiedzieć się więcej o dziewięciu Rolach Zespołowych Belbina? Kliknij tutaj.
